Ciało uważane jako punkt

Pomimo powyższego ograniczenia rzeczywiste ruchy ciał względem ziemi bywają, zazwyczaj ogromnie skomplikowane. Weźmy np. pociąg toczący się po szynach. Prócz tego, że jako całość zmienia on położenie swoje względem toru, przesuwając się od stacji do stacji, pojedyncze części jego wykonywają ruchy najrozmaitsze: suwają się tłoki w wałach lokomotywy, obracają się koła, wagony kołyszą się na resorach, szyby drżą, łańcuchy się chwieją itd., nie mówiąc już o tym, że na zakrętach pociąg zmienia nawet ogólny swój wygląd. Niewątpliwie, wszystkie te ruchy mogą podlegać badaniu, i inżynier kolejowy musi zajmować się nimi, by je wyzyskać w praktyce w sposób najkorzystniejszy; ale w wielu bardzo razach, np. gdy chodzi o sprawę komunikacji pomiędzy stacjami, interesuje nas wyłącznie przenoszenie się pociągu, wziętego jako całość, wzdłuż toru kolejowego.

wentylacje

Wówczas pociąg cały może być uważany jak gdyby za jeden punkt, a badanie ruchu pociągu sprowadza się do badania ruchu tylko jednego punktu wzdłuż  pewnej linii, wyobrażającej tor kolejowy. Podobnież i ruch toczącej się piłki możemy rozpatrywać jako ruch punktu wzdłuż pewnej linii czyli drogi, jeżeli, nie zwracając uwagi na obroty, które piłka wykonywa dokoła siebie samej, będziemy mieli na względzie jodynie przenoszenie się piłki jako całości. W ogóle, w toku niniejszego wykładu, bardzo często uciekać się będziemy do tego uproszczenia; to też wszędzie, gdzie mówiąc o pociągach, statkach, piłkach, kulach itp. nie zrobimy specjalnego zastrzeżenia, należy sobie wyobrażać ich ruchy tak, jak gdyby każde z tych ciał było jednym punktem, a jego droga linią geometryczną.

wentylacje